Zwitserse Herder — gezondheidsproblemen en verlamming
In het kort: De Zwitserse Herder heeft een zeer hoog erfelijk risico op gewrichtsklachten, zenuwaandoeningen en gevoeligheid voor bepaalde medicijnen (MDR1).
De Zwitserse Herder, ook bekend als Witte Herder of Berger Blanc Suisse, is een witte variant die zich als apart ras heeft ontwikkeld vanuit de Duitse Herder. Het ras heeft een opvallend sneeuwwitte vacht en een vriendelijk, waakzaam karakter. Gezondheidstechnisch deelt de Zwitserse Herder een flink aantal erfelijke kwetsbaarheden met zijn voorouder, waaronder gewrichts- en zenuwaandoeningen.
Veelvoorkomende gezondheidsproblemen
- Atopie (omgevingsallergie) — een overgevoeligheid voor stoffen uit de omgeving die chronische jeuk en huidontstekingen veroorzaakt en vaak levenslange behandeling vereist.
- Degeneratieve myelopathie — een geleidelijke aftakeling van de zenuwvezels in het ruggenmerg, die begint met spierzwakte in de achterpoten en uiteindelijk tot volledige verlamming van de achterhand leidt; een behandeling bestaat niet.
- Elleboogdysplasie — groeistoornissen in het ellebooggewricht die slijtage en pijn in de voorpoten veroorzaken.
- Mega-oesofagus — een verwijde of verlamde slokdarm waardoor voedsel niet goed naar de maag wordt getransporteerd, met braken en een verhoogd risico op longontsteking als gevolg.
- Heupdysplasie — een slecht passend heupgewricht dat chronische pijn en kreupelheid veroorzaakt.
- MDR1-gendefect — een genetisch defect waardoor bepaalde medicijnen en narcosemiddelen zich opstapelen in de hersenen, met kans op levensgevaarlijke vergiftiging.
Medicatie en narcose
Net als bij enkele andere herdersachtige rassen komt bij de Zwitserse Herder het MDR1-gendefect voor. Een eenvoudige DNA-test kan vaststellen of een hond drager of lijder is. Is dat het geval, dan moet de dierenarts hiermee rekening houden bij het voorschrijven van bepaalde ontwormingsmiddelen, diarreeremmers en narcosemiddelen, omdat deze bij een MDR1-positieve hond tot ernstige vergiftigingsverschijnselen kunnen leiden. Neem de testuitslag daarom altijd mee naar een dierenartsafspraak, ook buiten de vaste praktijk.
Is dit uw vakgebied?
Dit artikel is geschreven op basis van algemene diergeneeskundige kennis. Bent u dierenarts of specialist op dit gebied? Claim dit artikel om uw naam, praktijk en contactgegevens eraan te koppelen als vakinhoudelijk aanspreekpunt voor lezers — en lever desgewenst uw eigen tekst en foto's aan.
Geclaimd door: — (nog niet geclaimd)
Mist u een onderwerp?
Staat een vraag, ziektebeeld of onderwerp hier nog niet behandeld? Draag zelf een artikel of onderwerp aan — als dierenarts, specialist of gewoon als huisdiereigenaar met een goede suggestie. Vakinhoudelijke bijdragen van dierenartsen worden bij plaatsing voorzien van naam en praktijkvermelding.