Tervuerense Herder — gezondheidsproblemen en maagkanker
In het kort: De Tervuerense Herder heeft een hoog erfelijk risico op heupdysplasie, epilepsie en een relatief hoge kans op moeilijk te ontdekken maagkanker.
De Tervuerense Herder is een van de vier variëteiten van de Belgische Herder, te herkennen aan de lange, fijne vacht in mahonierood met zwarte overlay. Het ras werd oorspronkelijk gefokt om vee te hoeden en wordt tegenwoordig vooral ingezet als sport- en werkhond dankzij zijn hoge energie en leergierigheid. Die werklust gaat gepaard met enkele gezondheidsrisico's die vooral het bewegingsapparaat en het zenuwstelsel raken.
Veelvoorkomende gezondheidsproblemen
- Heupdysplasie — een slecht passend heupgewricht dat slijtage en pijn veroorzaakt, met vaak levenslange pijnstilling als gevolg.
- Epilepsie — een neurologische aandoening met terugkerende aanvallen; bij ernstige, moeilijk te behandelen vormen kan de kwaliteit van leven zo sterk achteruitgaan dat euthanasie de enige uitweg is.
- Elleboogdysplasie — groeistoornissen in het ellebooggewricht die slijtage en kreupelheid veroorzaken, vaak al op jonge leeftijd merkbaar.
- Cataract (staar) — het troebel worden van de ooglens, wat het zicht vermindert en uiteindelijk tot blindheid kan leiden.
- Degeneratieve myelopathie — een geleidelijke aftakeling van het ruggenmerg op oudere leeftijd die uiteindelijk tot verlamming van de achterpoten leidt; een behandeling bestaat niet.
- Chronische superficiële keratitis (pannus) — een langdurige ontsteking van het hoornvlies die zonder behandeling het zicht blijvend kan aantasten.
Verhoogd risico op maagkanker
Naast de aandoeningen van het bewegingsapparaat valt bij de Tervuerense Herder en zijn nauwe verwant de Groenendaeler op dat maagkanker relatief vaak voorkomt. Omdat de eerste symptomen, zoals verminderde eetlust en gewichtsverlies, mild en aspecifiek kunnen zijn, wordt de ziekte vaak laat ontdekt en is behandeling dan lastig. Eigenaren doen er goed aan veranderingen in eetgedrag, braken of onverklaard gewichtsverlies bij oudere honden van dit ras serieus te nemen en tijdig een dierenarts te raadplegen.
Is dit uw vakgebied?
Dit artikel is geschreven op basis van algemene diergeneeskundige kennis. Bent u dierenarts of specialist op dit gebied? Claim dit artikel om uw naam, praktijk en contactgegevens eraan te koppelen als vakinhoudelijk aanspreekpunt voor lezers — en lever desgewenst uw eigen tekst en foto's aan.
Geclaimd door: — (nog niet geclaimd)
Mist u een onderwerp?
Staat een vraag, ziektebeeld of onderwerp hier nog niet behandeld? Draag zelf een artikel of onderwerp aan — als dierenarts, specialist of gewoon als huisdiereigenaar met een goede suggestie. Vakinhoudelijke bijdragen van dierenartsen worden bij plaatsing voorzien van naam en praktijkvermelding.