Oormijt bij hond en kat: symptomen, behandeling en besmetting
In het kort: Oormijt bij hond en kat veroorzaakt heftige jeuk en donkere oorsmeer, is zeer besmettelijk tussen huisdieren en goed te behandelen met oordruppels.
Oormijt is een microscopisch kleine parasiet (Otodectes cynotis) die in de gehoorgang van honden en katten leeft en daar voor heftige jeuk, irritatie en een kenmerkende donkere, korrelige oorsmeer zorgt. De mijt is zeer besmettelijk tussen huisdieren onderling, maar met de juiste behandeling is de aandoening meestal binnen enkele weken onder controle.
Wat is oormijt precies?
Oormijten zijn kleine spinachtige parasieten die zich voeden met huidschilfers en oorsmeer in het oorkanaal. Ze zijn met het blote oog nauwelijks te zien, maar hun aanwezigheid veroorzaakt een forse ontstekingsreactie. De volledige levenscyclus van de mijt voltrekt zich in de oren zelf, en een vrouwtje kan binnen enkele weken voor honderden nakomelingen zorgen, waardoor een besmetting zich snel uitbreidt.
Hoe herken je oormijt bij hond of kat?
Typische signalen zijn:
- Intensief krabben aan de oren en schudden met het hoofd.
- Donkerbruin tot zwart, korrelig oorsmeer dat lijkt op koffiedik.
- Een onaangename geur uit het oor.
- Roodheid en zwelling van de gehoorgang.
- Kale plekjes of wondjes achter de oren door krabben.
- In ernstige gevallen een hematoom (bloeduitstorting) in de oorflap door hevig schudden.
Omdat de symptomen lijken op die van een gewone oorontsteking, is microscopisch onderzoek door de dierenarts nodig om zeker te weten of het om oormijt gaat.
Waarom is oormijt zo besmettelijk?
Oormijten verspreiden zich via direct contact tussen dieren, bijvoorbeeld tijdens spelen, verzorgen of gewoon dicht tegen elkaar aan liggen. Ze kunnen ook, zij het minder vaak, kortstondig overleven op beddenmateriaal of knuffels. Omdat de mijt zowel honden als katten (en ook konijnen en ferrets) kan besmetten, is het belangrijk om bij een bevestigde besmetting altijd alle huisdieren in het huishouden te behandelen, ook als zij nog geen klachten tonen. Mensen kunnen niet permanent besmet raken, maar kunnen de mijt wel tijdelijk overbrengen via de handen.
Hoe wordt de diagnose gesteld?
De dierenarts bekijkt het oor met een otoscoop en neemt een uitstrijkje van het oorsmeer om onder de microscoop te onderzoeken. Hierbij zijn de mijten of hun eitjes vaak direct zichtbaar, wat de diagnose eenvoudig maakt en meteen onderscheid geeft met andere oorzaken van oorontsteking, zoals bacteriën, gist of allergie.
Welke behandeling is nodig?
De behandeling bestaat meestal uit:
- Oren reinigen: eerst wordt het overtollige oorsmeer voorzichtig verwijderd met een geschikte oorreiniger, zodat medicatie beter kan doordringen.
- Specifieke oordruppels of spot-on: middelen die mijten doden, worden enkele weken achter elkaar toegepast volgens het voorschrift van de dierenarts. Sommige spot-on preparaten tegen vlooien en teken werken ook tegen oormijt en zijn in één behandeling effectief.
- Behandeling van alle huisdieren: om herbesmetting te voorkomen, worden alle honden, katten en eventuele konijnen in huis gelijktijdig behandeld.
- Reiniging van de omgeving: wasbare mandjes, kleden en speelgoed worden gewassen om eventuele mijten te verwijderen.
- Controle-afspraak: na de kuur wordt vaak een herhaalonderzoek gepland om te bevestigen dat de mijten echt weg zijn.
Hoe voorkom je verspreiding tussen huisdieren?
Zodra er oormijt is vastgesteld, is het belangrijk alle huisdieren tegelijk te behandelen, ook zonder klachten, en nieuwe huisdieren (bijvoorbeeld pups of kittens van een opvang) altijd eerst op oormijt te laten controleren voordat ze met andere dieren in contact komen. Regelmatige oorcontrole en het gebruik van een maandelijkse vlooien- en mijtenpreventie kan nieuwe besmettingen helpen voorkomen, vooral in huishoudens met meerdere dieren of bij dieren die veel buiten contact hebben met andere huisdieren.
Is dit uw vakgebied?
Dit artikel is geschreven op basis van algemene diergeneeskundige kennis. Bent u dierenarts of specialist op dit gebied? Claim dit artikel om uw naam, praktijk en contactgegevens eraan te koppelen als vakinhoudelijk aanspreekpunt voor lezers — en lever desgewenst uw eigen tekst en foto's aan.
Geclaimd door: — (nog niet geclaimd)
Mist u een onderwerp?
Staat een vraag, ziektebeeld of onderwerp hier nog niet behandeld? Draag zelf een artikel of onderwerp aan — als dierenarts, specialist of gewoon als huisdiereigenaar met een goede suggestie. Vakinhoudelijke bijdragen van dierenartsen worden bij plaatsing voorzien van naam en praktijkvermelding.