Paardentanden — gebitscontrole en veelvoorkomende problemen
In het kort: Het gebit van een paard groeit levenslang door. Welke gebitsproblemen komen voor en hoe vaak is controle nodig?
In tegenstelling tot mensen groeien de kiezen van een paard levenslang door, om de constante slijtage door grazen te compenseren. Zonder regelmatige controle kunnen scherpe randen en ongelijkmatige slijtage ontstaan die eten en dragen van een bit bemoeilijken.
Veelvoorkomende gebitsproblemen
- Scherpe kiesranden (haken) — ontstaan door ongelijkmatige slijtage en kunnen wondjes in wang of tong veroorzaken.
- Golfgebit (wave mouth) — een ongelijkmatig kiesoppervlak dat kauwen bemoeilijkt.
- Tandvleesontsteking en tandsteen — komen ook bij paarden voor en kunnen tot pijn en eetproblemen leiden.
- Wolfskiezen — kleine, overtollige kiezen die bij sommige paarden hinder kunnen geven bij het dragen van een bit.
Signalen van gebitsproblemen
Onverteerd voer in de mest, kwijlen, langzamer eten, gewichtsverlies, of weerstand tegen het bit kunnen wijzen op gebitsklachten. Deze signalen worden niet altijd direct opgemerkt, waardoor periodieke controle belangrijk is, ook zonder zichtbare klachten.
Controlefrequentie
Een jaarlijkse gebitscontrole door een dierenarts of gespecialiseerde paardentandtechnicus wordt voor de meeste volwassen paarden aangeraden; jonge en oudere paarden hebben soms vaker controle nodig.
Is dit uw vakgebied?
Dit artikel is geschreven op basis van algemene diergeneeskundige kennis. Bent u dierenarts of specialist op dit gebied? Claim dit artikel om uw naam, praktijk en contactgegevens eraan te koppelen als vakinhoudelijk aanspreekpunt voor lezers — en lever desgewenst uw eigen tekst en foto's aan.
Geclaimd door: — (nog niet geclaimd)
Mist u een onderwerp?
Staat een vraag, ziektebeeld of onderwerp hier nog niet behandeld? Draag zelf een artikel of onderwerp aan — als dierenarts, specialist of gewoon als huisdiereigenaar met een goede suggestie. Vakinhoudelijke bijdragen van dierenartsen worden bij plaatsing voorzien van naam en praktijkvermelding.