Leggedrag en legnood bij kippen
In het kort: Van het normale legritme tot legnood als spoedgeval: alles wat u moet weten over het leggedrag van kippen en wanneer ingrijpen nodig is.
De meeste kippenrassen beginnen rond 18 tot 22 weken oud met leggen. Het legritme wordt sterk beïnvloed door daglicht, voeding en leeftijd — kennis van wat normaal is, helpt problemen zoals legnood tijdig te herkennen.
Normaal leggedrag
Een gezonde, volwassen legkip legt gemiddeld elke 24 tot 26 uur een ei, al varieert dit sterk per ras en individu. In de winter, bij minder daglicht, neemt de leg bij de meeste kippen van nature af, tenzij kunstmatig bijgelicht wordt.
Legnood (eibinding)
Legnood is een spoedgeval waarbij een ei vastzit in de eileider en niet gelegd kan worden. Dit komt vaker voor bij jonge kippen die net beginnen met leggen, bij calciumtekort, bij overgewicht, of bij afwijkend gevormde eieren.
Signalen van legnood
- Herhaaldelijk persen zonder resultaat.
- Lusteloosheid, een opgezette staarthouding, of een "pinguïn-achtige" houding.
- Verminderde eetlust en activiteit.
- Een zichtbaar bolle, gespannen buik.
Wat te doen bij verdenking van legnood
Dit is een spoedgeval: neem contact op met een dierenarts met pluimvee-ervaring. In afwachting daarvan kan een warm (niet heet) bad de spieren rond de eileider helpen ontspannen, maar dit vervangt geen dierenartshulp bij aanhoudende klachten.
Preventie
Voldoende calcium in het dieet (via legkorrel en oestergrit), het voorkomen van overgewicht, en het niet te vroeg forceren van de leg bij jonge kippen verlagen het risico op legnood.
Is dit uw vakgebied?
Dit artikel is geschreven op basis van algemene diergeneeskundige kennis. Bent u dierenarts of specialist op dit gebied? Claim dit artikel om uw naam, praktijk en contactgegevens eraan te koppelen als vakinhoudelijk aanspreekpunt voor lezers — en lever desgewenst uw eigen tekst en foto's aan.
Geclaimd door: — (nog niet geclaimd)
Mist u een onderwerp?
Staat een vraag, ziektebeeld of onderwerp hier nog niet behandeld? Draag zelf een artikel of onderwerp aan — als dierenarts, specialist of gewoon als huisdiereigenaar met een goede suggestie. Vakinhoudelijke bijdragen van dierenartsen worden bij plaatsing voorzien van naam en praktijkvermelding.